De kapsalon op straat

Wie het weet mag het zeggen. Het tafereel van de foto hiernaast trof ik vorige week op drie plekken in de stad aan. De eerste keer, in de Grutstraat, dacht ik dat het een verwijzing was naar een vorige bestemming van het pand van het stadsmuseum, een kapsalon. De tweede keer zag ik zo'n relatie niet, en deze derde keer voor een witgoedzaak die afficheert dat alles weg moet, al helemaal niet.
De installatie bestond elke keer uit een stoel op een palet, met een tafel ervoor waarop een spiegel. Op de tafel stonden twee bussen gevuld met haarversteviger of zoiets. Het thema sprak mij als zoon van kapper J. Th. A. de Graaff te Aalten buitengewoon aan.
Het zag er elke keer uitnodigend uit, maar ik heb geen plaats genomen op de stoel, want sinds kort is mijn haar gemillimeterd. Er valt niets te kammen noch te verstevigen,het model volgt de oude schedel genadeloos.
In Amsterdam wil een kapper afkomstig uit een zuidelijk land zijn vaardigheid nog wel eens op een dergelijke doeltreffende manier aanbieden in een hoek van een marktgebeuren, heb ik gezien. Maar ik geloof niet dat zoiets in Doetinchem door de beugel van de plaatselijke middenstandsvereniging kan.
Ik vind dat het beeldende kunst is. De enige lokale kunstenaar die ik ken die zo iets bedenkt en ook uitvoert is Rogier Dikker. Maar dat is slechts een vermoeden. Ik houd mij aanbevolen voor informatie.