Ik heb wel eens wat geprobeerd met een spuitbus, maar ik heb al ras besloten dat ik me bij de kwast houd. verschrikkelijk moeilijk is het. Bovenstaand kunstwerk is een meesterwerk in het genre. Een oog kijkt mij aan vanuit een kruising tussen een kokerworm en een brommeronderdeel. Ik vraag me af waar DCS voor staat. Wikipedia levert:
DCS kan verwijzen naar:
- Drive Control System (motorfietstechniek)
- Distributed control system (industriële automatisering)
- Dynamische Condylaire Schroef (type kunstgewricht)
- VV DCS
Het onderstaande werk vertoont een heel andere en ook mooie persoonlijke stijl. De calligrafische uitspatting is nauwelijks leesbaar.
In een museum zul je het niet gauw meemaken dat iemand gebruik maakt van het oppervlak van een schilderij om er een lullig affiche voor een rommelmarkt op te plakken. Ziet niemand de kwaliteit van die dingen? Heeft niemand, buiten mij, de behoefte om ze te jatten en boven het bankstel te hangen? Ik werk nog steeds in het onderwijs en kan het mij dus niet veroorloven om uit stelen te gaan, bovendien lijkt het mij niet de bedoeling van de kunstenaars, die hun werk zo informeel in de openbaarheid brengen, dat het eindigt in mijn kamer.
Er is ook een navolger van Banksy in Doetinchem werkzaam. Daar ben ik ook nieuwsgierig naar. Wordt het niet eens tijd dat we die lui in het zonnetje zetten, officieel tot Zeer Gewaardeerde Kunstenaars benoemen, bijvoorbeeld middels een expositie met vette catalogus in de nieuwe lokatie van het Stadsmuseum? In de Gruitpoort kan ook, want daar moet de jongerenfunctie duidelijker worden geprofileerd, meen ik te begrijpen.
Er is aardig wat 'stencil' graffiti te vinden in Doetinchem,
BeantwoordenVerwijderenniet altijd duidelijk in het zicht, maar ook vaak in de steegjes.
en vaak zie je ze op de achterkant van gebouwen.
zo zag ik laatst twee gezichten op de achterkant van de gruitpoort.
(Alleen gekken en dwazen. Schrijven hun naam op deuren en glazen)
'dan maar gewoon m'n lachende gezicht' moeten deze kunstenaars gedacht hebben.
prachtig, deze openheid (of misschien juist het uitdagende) tegenover de beschouwer, en de gevestigde orde.